تاب‌آوری مترو فقط به سازه نیست؛ ضرورت توجه به نیروی انسانی و تأمین بودجه بحران

به نقل از اقتصاد کشور، رئیس کمیسیون حمل‌ونقل اتاق بازرگانی تهران با تأکید بر نقش مترو در مدیریت بحران‌های شهری گفت تاب‌آوری شبکه مترو تنها به استحکام سازه‌ها و تجهیزات وابسته نیست و باید شرایط روحی، روانی، اقتصادی و توانمندی کارکنان نیز در برنامه‌های آمادگی و مدیریت بحران مورد توجه قرار گیرد.

پیمان سنندجی، رئیس کمیسیون حمل‌ونقل اتاق بازرگانی تهران، در همایش افزایش تاب‌آوری شهری با استفاده از ظرفیت‌های مترو اظهار کرد: مفهوم تاب‌آوری نباید صرفاً به ابعاد فیزیکی و زیرساختی محدود شود، بلکه تاب‌آوری واقعی زمانی محقق می‌شود که در کنار سازه‌ها و تجهیزات، به توانمندی و شرایط روحی، روانی و اقتصادی انسان‌ها و کارکنانی که در حوزه‌های مختلف از جمله مترو فعالیت می‌کنند نیز توجه شود.

وی با تأکید بر اهمیت ثبت و انتقال تجربه‌های واقعی در حوزه تاب‌آوری افزود: در مباحث مرتبط با تاب‌آوری، نمونه‌های عملی و تجربه‌هایی که در میدان و در شرایط واقعی رخ داده‌اند، از اهمیت بالایی برخوردارند و لازم است این تجربیات مستندسازی و به تصویر کشیده شوند.

سنندجی با اشاره به یکی از تجربه‌های عملی شبکه مترو در مواجهه با بحران گفت: بخش مهمی از مفهوم تاب‌آوری، توان واکنش سریع و بازگشت به چرخه عادی فعالیت است؛ از این رو، تجربه‌ها و تلاش‌هایی که کارکنان و مدیران شبکه مترو در شرایط واقعی انجام داده‌اند، می‌تواند به‌عنوان نمونه‌های ارزشمند مورد بررسی و استفاده قرار گیرد.

رئیس کمیسیون حمل‌ونقل اتاق بازرگانی تهران در پایان خاطرنشان کرد: امیدواریم با تقویت همکاری میان نهادهای دولتی، بخش خصوصی، تشکل‌ها و فعالان تخصصی، موضوع تاب‌آوری از سطح گفت‌وگوهای نظری فراتر رفته و به اقدامات عملی و مؤثر در حوزه‌های مختلف، به‌ویژه حمل‌ونقل شهری و عمومی، تبدیل شود.

ضرورت آمادگی یکپارچه تهران و سایر شهرها در برابر بحران

حسین وثوقی، نایب‌رئیس کمیسیون فنی و مهندسی و احداث از منظر بخش خصوصی و اتاق بازرگانی، نیز با اشاره به اهمیت تاب‌آوری شهری اظهار کرد: یکی از نگرانی‌های مشترک امروز کشور، موضوع حفاظت شهری و میزان آمادگی زیرساخت‌ها برای حفاظت از شهروندان در شرایط تهدید است.

وی افزود: آمار تلفات و آسیب‌های واردشده به غیرنظامیان در شرایط جنگی و بحرانی، اهمیت تقویت دفاع مدنی و افزایش آمادگی زیرساختی را بیش از پیش آشکار می‌کند.

وثوقی با تأکید بر ضرورت ایجاد آمادگی یکپارچه در سراسر کشور گفت: نباید میان تهران و سایر شهرهای کشور در موضوع آمادگی برای بحران شکاف ایجاد شود. لازم است تجربه‌ها، دانش فنی و مدل‌های عملیاتی از پایتخت به سایر نقاط کشور نیز تسری پیدا کند.

ارتقای تاب‌آوری مترو بدون بودجه امکان‌پذیر نیست

سهیل آل‌رسول، رئیس انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو تهران، از آمادگی این تشکل برای تشکیل کارگروهی تخصصی با مشارکت مدیریت شهری، بهره‌برداران مترو، مشاوران، دانشگاه‌ها و دستگاه‌های مسئول مدیریت بحران خبر داد و گفت: خروجی همایش تاب‌آوری مترو باید به چند پروژه مشخص، عملیاتی و قابل اجرا منتهی شود.

وی افزود: همایش زمانی موفق است که روز بعد از پایان آن بدانیم قدم بعدی چیست. اگر موضوع تاب‌آوری مترو صرفاً در سطح سخنرانی و بیان ضرورت‌ها باقی بماند، اتفاق مهمی رخ نداده است.

آل‌رسول پیشنهاد کرد پس از برگزاری همایش، کارگروهی تخصصی تشکیل شود و فعالیت خود را با چند مأموریت محدود و روشن آغاز کند. به گفته وی، نخستین مأموریت این کارگروه می‌تواند تدوین شاخص‌ها و چک‌لیست ارزیابی تاب‌آوری خطوط و ایستگاه‌های مترو باشد تا ادبیات مشترکی میان سازندگان، مشاوران، بهره‌برداران و مدیریت بحران شکل گیرد.

انتخاب ایستگاه‌های پایلوت

وی انتخاب چند ایستگاه به‌عنوان پایلوت عملیاتی را گام دوم این مسیر دانست و ادامه داد: لازم نیست از روز اول درباره کل شبکه تصمیم بگیریم. چند ایستگاه با شرایط متفاوت انتخاب شوند، ارزیابی کامل روی آنها انجام شود و مشخص شود در عمل با چه مسائل و هزینه‌هایی مواجه هستیم.

آل‌رسول استخراج الزامات فنی و تجهیزاتی را محور سوم اقدامات پیشنهادی عنوان کرد و گفت: نتیجه اجرای پایلوت‌ها می‌تواند مبنایی برای تدوین استانداردها و دستورالعمل‌های مورد نیاز پروژه‌های آینده باشد.

تعیین مسئولیت‌ها پیش از وقوع بحران

وی موضوع مسائل حقوقی و نحوه بهره‌برداری اضطراری از زیرساخت مترو را محور چهارم اقدامات پیشنهادی اعلام کرد و افزود: فرض کنیم از نظر فنی مشخص شد یک ایستگاه در شرایط خاص می‌تواند نقش مشخصی در مدیریت بحران داشته باشد؛ بلافاصله سؤالات دیگری مطرح می‌شود؛ چه نهادی تصمیم می‌گیرد؟ مسئولیت با چه دستگاهی است؟ بهره‌بردار در چه شرایطی باید شیوه کار معمول خود را تغییر دهد؟ این موارد باید پیش از وقوع بحران روشن شده باشند.

آل‌رسول محور پنجم را طراحی مدل اولویت‌بندی و تأمین مالی پروژه‌های ارتقای تاب‌آوری دانست و گفت: نمی‌توان مجموعه‌ای بزرگ از نیازهای فنی را بدون تعیین اولویت و منبع مالی روی میز مدیریت شهری گذاشت.

تاب‌آوری مترو نیازمند همکاری همه بخش‌هاست

وی همچنین بر ضرورت ایجاد چارچوبی مشترک میان تمام بازیگران صنعت تأکید کرد و گفت: تاب‌آوری محصول تصمیم یک سازمان نیست. مشاور چیزی را طراحی می‌کند، پیمانکار آن را می‌سازد، سازنده تجهیزات را تأمین می‌کند، بهره‌بردار سال‌ها با آن کار می‌کند و در زمان بحران دستگاه‌های دیگری وارد میدان می‌شوند. اگر این حلقه‌ها از ابتدا با یکدیگر صحبت نکنند، نتیجه مطلوب حاصل نمی‌شود.

آل‌رسول با اشاره به ظرفیت‌های انجمن سازندگان و پیمانکاران مترو تهران افزود: یکی از ظرفیت‌های مهم انجمن این است که بخش قابل توجهی از دانش اجرایی صنعت را در یک تشکل تخصصی بخش خصوصی کنار هم قرار داده است.

وی ادامه داد: شرکت‌های ایرانی طی چند دهه گذشته خطوط، تونل‌ها، ایستگاه‌ها و تأسیسات متعددی را طراحی و اجرا کرده‌اند. این تجربه، سرمایه‌ای است که نباید تنها در بایگانی پروژه‌ها باقی بماند. وظیفه انجمن این است که این دانش را جمع‌آوری کند، آن را به مسائل امروز شهر پیوند بزند و به راه‌حل اجرایی تبدیل کند.

آل‌رسول در پایان خاطرنشان کرد: تاب‌آوری الزاماً از ساختن بیشتر شروع نمی‌شود؛ گاهی باید ابتدا آنچه ساخته‌ایم را دقیق‌تر بشناسیم، نقاط ضعف آن را پیدا کنیم و با هزینه‌ای منطقی آماده‌اش کنیم. مترو سرمایه بزرگی برای شهر است و باید بتواند در سخت‌ترین روزهای شهر نیز بخشی از بار پشتیبانی و استمرار حیات شهری را بر دوش بگیرد.

برای دنبال‌کردن تازه‌ترین اخبار و تحلیل‌های حوزه حمل‌ونقل، زیرساخت و مدیریت شهری، اقتصاد کشور را دنبال کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده + 5 =

پربازدیدترین ها