• کد نوشته: 220602

ریزش اشتغال رسمی و افت کیفیت مشاغل؛ هشدار درباره گسترش کارهای غیررسمی

به نقل از اقتصاد کشور یک کارشناس حوزه رفاه با انتقاد از نحوه سنجش شاخص‌های اشتغال، نسبت به کاهش اشتغال رسمی و پایدار و حرکت بخشی از نیروی کار به سمت مشاغل غیررسمی، موقت و کم‌کیفیت هشدار داد. به گفته او، صرف قرار گرفتن افراد در شمار شاغلان نمی‌تواند به‌تنهایی نشان‌دهنده وضعیت مطلوب بازار کار باشد.

این کارشناس معتقد است اشتغال واقعی باید بر مبنای معیارهایی مانند ساعات کار عادی، برخورداری از قرارداد رسمی و دریافت دستمزدی بالاتر از حداقل دستمزد مصوب سنجیده شود؛ در غیر این صورت، بخشی از واقعیت بازار کار در آمارهای رسمی دیده نخواهد شد.

کاهش اشتغال باکیفیت در صنایع

وی تاکید کرد: ما نیز می‌دانیم که تولید و صنعت در دوره جنگ بسیار آسیب دید. بخش عظیمی از صنایع بالادستی و میان‌دستی ما تعدیل نیرو کردند که این تعدیل نیرو خود را در کاهش آمار تعداد حق بیمه پردازان طی یکسال اخیر نشان می‌دهد. تنها همین آمار توانسته تا حدی از وضعیتی که رقم خورده، رمزگشایی کند.

به گفته این کارشناس، ریزش حدود یک میلیون نفر بیمه‌پرداز طی یک سال برای سازمان تامین اجتماعی، نشانه مهمی از تغییر وضعیت بازار کار است. حتی اگر بخشی از این افراد دوباره وارد بازار کار شده باشند، احتمال دارد مشاغل جدید آنها از نظر کیفیت، ثبات و مزایا با شغل قبلی قابل مقایسه نباشد.

او با اشاره به احتمال افزایش فعالیت نیروی کار در تاکسی‌های اینترنتی، مشاغل غیررسمی و زیرزمینی، بخش دلالی و واسطه‌ای و خدمات نامولد، تاکید کرد که چنین تغییراتی می‌تواند کیفیت اشتغال را کاهش دهد؛ به‌ویژه زمانی که بخشی از این فعالیت‌ها به صورت پاره‌وقت انجام شود.

آمار بیمه بیکاری همه واقعیت بازار کار را نشان نمی‌دهد

این کارشناس حوزه رفاه همچنین درباره استناد به آمار بیمه بیکاری هشدار داد و گفت: با این اوصاف، اینکه گفته می‌شود در طی مدت بعد از جنگ کمتر از ۳۰۰ هزار نفر متقاضی بیمه بیکاری به رسمیت شناخته شده‌اند، نمی‌تواند گویای ابعاد اتفاقی که در عمل رخ داده باشد.

به اعتقاد او، بخشی از افرادی که شغل رسمی خود را از دست داده‌اند، ممکن است به جای ورود به فرایند دریافت بیمه بیکاری، به سمت فعالیت‌های غیررسمی و ناپایدار سوق پیدا کرده باشند؛ موضوعی که می‌تواند فاصله میان آمار رسمی و واقعیت بازار کار را افزایش دهد.

هجوم نیروی کار به خدمات غیررسمی

دارانی در ادامه با اشاره به ارزش افزوده پایین بسیاری از مشاغل خدماتی و تجاری و ناپایداری آن‌ها از نظر بیمه‌ای، خاطرنشان کرد: فردی که کار موقت می‌کند و بیمه نمی‌شود، در نهایت در زمان بازنشستگی به جامعه و صندوق‌های بازنشستگی آسیب می‌زند.

او افزود: اینکه نیمی از اقتصاد کشور در بخش خدمات شاغل باشد، هیچ مشکلی ندارد، اما وقتی در شرایط رکود و نابودی بسیاری از صنایع، نیروی کار به بخش غیررسمی و ناپایدار «خدمات» هجوم بیاورد، شاهد یک بیماری گسترده در حوزه اشتغال و بازار کار هستیم.

این کارشناس ادامه داد: این بیماری درحالی عود می‌کند که روی کاغذ همه سر کار هستند و مشکلی در یافتن شغل ندارند. آنچه در اینجا آسیب دیده، اشتغال رسمی پایدار صنعتی و کشاورزی است.

ضرورت بازنگری در شاخص‌های اشتغال

دارانی در پایان، با بیان اینکه این کژتابی آماری در حوزه رفاه، فقر، شاخص‌های توسعه و نرخ مشارکت اقتصادی نیز وجود دارد، بر ضرورت روزآمد کردن شاخص‌ها و تعاریف آماری مانند کشورهای توسعه یافته و درحال توسعه تاکید کرد و گفت: با گمراهی آماری، راه به جایی نمی بریم!

بر این اساس، توجه هم‌زمان به تعداد شاغلان و کیفیت، ثبات، پوشش بیمه‌ای و میزان دستمزد مشاغل می‌تواند تصویر دقیق‌تری از وضعیت واقعی بازار کار ارائه دهد.

برای پیگیری تازه‌ترین اخبار و تحلیل‌های اقتصادی، اقتصاد کشور را دنبال کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفده − هشت =

پربازدیدترین ها

  • Claim offer فریلنسرها سهم بزرگی از تیم‌های بازاریابی شدند؛ حضور نیروهای قراردادی به ۷۰ درصد رسید به نقل از اقتصاد کشور، داده‌های جدید نشان می‌دهد فریلنسرها و نیروهای قراردادی به بخش قابل توجهی از تیم‌های بازاریابی شرکت‌های بزرگ تبدیل شده‌اند؛ روندی که از تغییر الگوی استخدام در صنعت مارکتینگ و افزایش تمایل شرکت‌ها به استفاده از نیروی متخصص، انعطاف‌پذیر و برون‌سازمانی حکایت دارد. بر اساس داده‌های شرکت Assemble، فریلنسرها و نیروهای قراردادی اکنون بین ۳۰ تا ۷۰ درصد اعضای تیم‌های بازاریابی بسیاری از شرکت‌ها را تشکیل می‌دهند. این تغییر نشان می‌دهد سازمان‌ها برای افزایش انعطاف‌پذیری، کنترل هزینه‌ها و دسترسی به تخصص‌های متنوع، بیش از گذشته به نیروهای موقت و پاره‌وقت متکی شده‌اند. افزایش حضور فریلنسرها در شرکت‌های بزرگ تیم‌های بازاریابی شرکت‌های Fortune 500 بیش از گذشته از فریلنسرها و متخصصان قراردادی استفاده می‌کنند. شرکت‌هایی مانند Delta Air Lines، MassMutual، ServiceNow و Colgate-Palmolive دیگر این نیروها را تنها برای پروژه‌های کوتاه‌مدت به کار نمی‌گیرند و در پروژه‌های بلندمدت نیز از ظرفیت متخصصان بیرونی بهره می‌برند. این روند با الگوی رایج پیش از سال ۲۰۲۲ تفاوت محسوسی دارد. در آن دوره، فریلنسرها معمولاً حدود ۱۰ درصد از اعضای تیم‌های بازاریابی شرکت‌های بزرگ را تشکیل می‌دادند و عمدتاً برای انجام پروژه‌های موقت و وظایف اجرایی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. چرا شرکت‌ها به نیروهای قراردادی روی آورده‌اند؟ افزایش سهم نیروهای قراردادی را می‌توان نشانه‌ای از تغییر ساختار تیم‌های بازاریابی دانست. شرکت‌ها با استفاده از فریلنسرها می‌توانند برای پروژه‌های تخصصی، بدون ایجاد تعهد استخدامی بلندمدت، به مهارت‌های مورد نیاز دسترسی پیدا کنند. کاهش هزینه‌های نیروی انسانی، امکان تشکیل سریع تیم برای پروژه‌های جدید و دسترسی به متخصصان متنوع از جمله عواملی است که می‌تواند استفاده از نیروهای فریلنسر و قراردادی را برای سازمان‌های بزرگ جذاب‌تر کند. Fortune 500 چیست؟ Fortune 500 فهرستی از ۵۰۰ شرکت بزرگ ایالات متحده است که هر سال توسط مجله اقتصادی Fortune و بر اساس میزان درآمد سالانه شرکت‌ها رتبه‌بندی می‌شوند. این فهرست شرکت‌های فعال در حوزه‌های مختلف از فناوری و خرده‌فروشی گرفته تا انرژی و سلامت را در بر می‌گیرد. شرکت‌هایی مانند Walmart، Amazon، Apple، ExxonMobil و UnitedHealth Group از جمله نام‌های شناخته‌شده‌ای هستند که در این فهرست قرار می‌گیرند. افزایش سهم فریلنسرها در تیم‌های بازاریابی نشان می‌دهد مدل‌های سنتی استخدام در حال تغییر است و شرکت‌های بزرگ بیش از گذشته به سمت ساختارهای کاری انعطاف‌پذیر حرکت می‌کنند. برای دنبال کردن تازه‌ترین اخبار کسب‌وکار، بازاریابی و تحولات بازار کار، اقتصاد کشور را دنبال کنید. حوزه خبر: کسب‌وکار، بازاریابی و بازار کار نامک: فریلنسرها-تیم-بازاریابی برچسب‌ها: فریلنسر، بازاریابی، نیروهای قراردادی، بازار کار، تیم‌های مارکتینگ به نقل از اقتصاد کشور، یک کارشناس بازار مسکن با انتقاد از رویکردهای محدودکننده و مالیاتی در این بخش، معتقد است بحران مسکن با سیاست‌های کنترلی و برخوردهای سختگیرانه حل نمی‌شود و تمرکز اصلی باید بر افزایش تولید توسط بخش خصوصی و فراهم کردن ابزارهای مالی مناسب برای سازندگان باشد. بیت‌الله ستاریان، کارشناس بازار مسکن، در گفت‌وگویی درباره اصلاح سیاست‌های زمین، مالیات، تامین مالی و مقررات ساخت‌وساز اظهار کرد: «اصلاً رویکردهای پلیسی در بخش مسکن پاسخگو نیست. بیش از ۲۰ سال است که در سخنرانی‌ها و گفت‌وگوهایم تأکید می‌کنم مسئله مسکن، موضوعی با شرایط بسیار ویژه است. مسکن پاشنه آشیل جامعه محسوب می‌شود؛ زیرا آثار آن بر زندگی انسان بسیار گسترده است و نداشتن سرپناه می‌تواند پیامدهای مخربی به همراه داشته باشد.» مسکن؛ عاملی فراتر از یک کالای مصرفی ستاریان با اشاره به تاثیر گسترده مسکن بر شرایط اجتماعی و اقتصادی جامعه گفت: «تأثیر مسکن در کاهش آسیب‌های اجتماعی، حتی از برخی اقدامات دستگاه‌های قضایی نیز بیشتر است. فردی که مسکن مناسب دارد، از آرامش و بهداشت روانی بیشتری نسبت به فردی برخوردار است که از داشتن سرپناه محروم است.» وی افزود: «بسیاری از آسیب‌ها و جرائم در شرایطی شکل می‌گیرد که افراد سرپناه مناسبی ندارند یا حتی توان پرداخت منظم اجاره‌بها را از دست می‌دهند. بنابراین، تأثیر مسکن صرفاً به تأمین یک واحد مسکونی محدود نمی‌شود.» انتقاد از سیاست‌های مالیاتی در بازار مسکن این کارشناس بازار مسکن معتقد است مسکن همزمان یک نیاز اجتماعی و یک کالای سرمایه‌ای محسوب می‌شود و سیاست‌گذاری در این حوزه باید با هدف افزایش عرضه انجام شود. ستاریان گفت: «مسکن هم به ارتقای بهداشت روانی جامعه کمک می‌کند، هم از میزان جرم‌خیزی می‌کاهد و در عین حال یک کالای سرمایه‌ای نیز محسوب می‌شود. به همین دلیل، همواره معتقد بوده‌ام که در چنین شرایطی باید اعلام شود هر فردی که به هر شکل و در هر مرحله‌ای از خرید، فروش، ساخت یا معامله مسکن فعالیت می‌کند، از همه مالیات‌ها معاف باشد تا انگیزه تولید افزایش یابد.» وی ادامه داد: «اما در عمل مسیر دیگری را انتخاب کردیم. برای اجاره‌داری مالیات وضع کردیم، برای خانه‌های خالی مالیات تعیین کردیم و تصور کردیم که با رویکردهای پلیسی و تهدید می‌توان تولید را افزایش داد؛ در حالی که مشکل اصلی ما، کمبود تولید مسکن است و این سیاست‌ها خود به مانعی برای تولید تبدیل شده‌اند.» تولید بخش خصوصی؛ راهکار اصلی خروج از بحران مسکن ستاریان با اشاره به تفاوت شرایط ایران با برخی کشورهای دیگر بیان کرد که بسیاری از کشورهایی که سیاست‌های مالیاتی مشابه اجرا می‌کنند، با کمبود شدید مسکن مواجه نیستند و بخش بزرگی از جامعه آن‌ها از سرپناه مناسب برخوردار است. او گفت: «در شرایطی که ما به تولید بیشتر نیاز داریم، به جای سیاست‌های تشویقی، از ابزار مالیاتی استفاده می‌کنیم. در حالی که باید تولید را تشویق کرد، نه اینکه با رویکردهای پلیسی با آن برخورد کرد. این شیوه نه‌تنها در بخش مسکن نتیجه‌بخش نیست، بلکه تولید را کاهش می‌دهد و موجب افزایش خروج سرمایه از این بخش می‌شود.» این کارشناس بازار مسکن تاکید کرد: «تنها راهکار این است که بخش خصوصی، که امروز حدود ۹۵ تا ۹۷ درصد تولید مسکن کشور را بر عهده دارد، به ابزارهای مالی کارآمد دسترسی پیدا کند. مسئله اصلی، تولید بخش خصوصی است، نه تولید دولتی.» وی افزود: «باید شرایطی فراهم شود که سازندگان بتوانند از انواع ابزارهای مالی متداول، همانند آنچه در بسیاری از کشورهای دنیا وجود دارد، استفاده کنند و ظرفیت تولید خود را افزایش دهند؛ به‌گونه‌ای که به جای ساخت ۱۰ واحد، امکان ساخت ۱۰۰ واحد را داشته باشند.» برای دنبال کردن تازه‌ترین اخبار بازار مسکن، تحلیل‌های اقتصادی و تحولات حوزه ساخت‌وساز، اقتصاد کشور را دنبال کنید. بحران مسکن با سیاست‌های پلیسی حل نمی‌شود؛ ستاریان: تولید بخش خصوصی باید محور سیاست‌گذاری باشد به نقل از اقتصاد کشور، یک کارشناس بازار مسکن با انتقاد از رویکردهای محدودکننده و مالیاتی در این بخش معتقد است بحران مسکن با سیاست‌های کنترلی و برخوردهای سختگیرانه حل نمی‌شود و تمرکز اصلی سیاست‌گذاران باید بر افزایش تولید بخش خصوصی و فراهم کردن ابزارهای مالی مناسب برای سازندگان باشد. بیت‌الله ستاریان، کارشناس بازار مسکن، در گفت‌وگویی درباره اصلاح سیاست‌های زمین، مالیات، تامین مالی و مقررات ساخت‌وساز اظهار کرد: «اصلاً رویکردهای پلیسی در بخش مسکن پاسخگو نیست. بیش از ۲۰ سال است که در سخنرانی‌ها و گفت‌وگوهایم تأکید می‌کنم مسئله مسکن، موضوعی با شرایط بسیار ویژه است. مسکن پاشنه آشیل جامعه محسوب می‌شود؛ زیرا آثار آن بر زندگی انسان بسیار گسترده است و نداشتن سرپناه می‌تواند پیامدهای مخربی به همراه داشته باشد.» مسکن؛ فراتر از یک کالای مصرفی ستاریان با اشاره به تاثیر گسترده مسکن بر شرایط اجتماعی و اقتصادی جامعه گفت: «تأثیر مسکن در کاهش آسیب‌های اجتماعی، حتی از برخی اقدامات دستگاه‌های قضایی نیز بیشتر است. فردی که مسکن مناسب دارد، از آرامش و بهداشت روانی بیشتری نسبت به فردی برخوردار است که از داشتن سرپناه محروم است.» وی افزود: «بسیاری از آسیب‌ها و جرائم در شرایطی شکل می‌گیرد که افراد سرپناه مناسبی ندارند یا حتی توان پرداخت منظم اجاره‌بها را از دست می‌دهند. بنابراین، تأثیر مسکن صرفاً به تأمین یک واحد مسکونی محدود نمی‌شود.» انتقاد ستاریان از سیاست‌های مالیاتی در بازار مسکن این کارشناس بازار مسکن معتقد است مسکن همزمان یک نیاز اجتماعی و یک کالای سرمایه‌ای محسوب می‌شود و سیاست‌گذاری در این حوزه باید با هدف افزایش عرضه و تقویت انگیزه تولید انجام شود. ستاریان گفت: «مسکن هم به ارتقای بهداشت روانی جامعه کمک می‌کند، هم از میزان جرم‌خیزی می‌کاهد و در عین حال یک کالای سرمایه‌ای نیز محسوب می‌شود. به همین دلیل، همواره معتقد بوده‌ام که در چنین شرایطی باید اعلام شود هر فردی که به هر شکل و در هر مرحله‌ای از خرید، فروش، ساخت یا معامله مسکن فعالیت می‌کند، از همه مالیات‌ها معاف باشد تا انگیزه تولید افزایش یابد.» وی ادامه داد: «اما در عمل مسیر دیگری را انتخاب کردیم. برای اجاره‌داری مالیات وضع کردیم، برای خانه‌های خالی مالیات تعیین کردیم و تصور کردیم که با رویکردهای پلیسی و تهدید می‌توان تولید را افزایش داد؛ در حالی که مشکل اصلی ما، کمبود تولید مسکن است و این سیاست‌ها خود به مانعی برای تولید تبدیل شده‌اند.» تولید بخش خصوصی؛ راهکار اصلی خروج از بحران مسکن ستاریان با اشاره به تفاوت شرایط ایران با برخی کشورهای دیگر بیان کرد که بسیاری از کشورهایی که سیاست‌های مالیاتی مشابه اجرا می‌کنند، با کمبود شدید مسکن مواجه نیستند و بخش بزرگی از جامعه آنها از سرپناه مناسب برخوردار است. او گفت: «در شرایطی که ما به تولید بیشتر نیاز داریم، به جای سیاست‌های تشویقی، از ابزار مالیاتی استفاده می‌کنیم. در حالی که باید تولید را تشویق کرد، نه اینکه با رویکردهای پلیسی با آن برخورد کرد. این شیوه نه‌تنها در بخش مسکن نتیجه‌بخش نیست، بلکه تولید را کاهش می‌دهد و موجب افزایش خروج سرمایه از این بخش می‌شود.» این کارشناس بازار مسکن تاکید کرد: «تنها راهکار این است که بخش خصوصی، که امروز حدود ۹۵ تا ۹۷ درصد تولید مسکن کشور را بر عهده دارد، به ابزارهای مالی کارآمد دسترسی پیدا کند. مسئله اصلی، تولید بخش خصوصی است، نه تولید دولتی.» وی افزود: «باید شرایطی فراهم شود که سازندگان بتوانند از انواع ابزارهای مالی متداول، همانند آنچه در بسیاری از کشورهای دنیا وجود دارد، استفاده کنند و ظرفیت تولید خود را افزایش دهند؛ به‌گونه‌ای که به جای ساخت ۱۰ واحد، امکان ساخت ۱۰۰ واحد را داشته باشند.» در مجموع، از نگاه این کارشناس، افزایش عرضه مسکن از مسیر تقویت بخش خصوصی و دسترسی سازندگان به منابع و ابزارهای مالی کارآمد می‌گذرد؛ رویکردی که می‌تواند به جای تشدید محدودیت‌ها، ظرفیت تولید در بازار مسکن را افزایش دهد. برای دنبال کردن تازه‌ترین اخبار بازار مسکن، تحلیل‌های اقتصادی و تحولات حوزه ساخت‌وساز، اقتصاد کشور را دنبال کنید. نامک: بحران-مسکن-تولید-بخش-خصوصی برچسب‌ها: بازار مسکن، بحران مسکن، بیت‌الله ستاریان، تولید مسکن، سیاست‌گذاری مسکن حوزه خبر: مسکن و شهرسازی کارخانه هوش‌مصنوعی ایران از پروژه «100RFS» برای توسعه استارت‌آپ‌های AI رونمایی کرد یاسمن منفرد مرداد ۱۷, ۱۴۰۵ زمان مطالعه: 2 دقیقه فهرست مطلب پروژه «100RFS» توسط کارخانه هوش‌مصنوعی ایران رونمایی شد؛ طرحی که با شناسایی ۱۰۰ مسئله واقعی از ۲۳ صنعت، آن‌ها را به فرصت‌هایی برای راه‌اندازی استارت‌آپ‌های مبتنی بر هوش مصنوعی تبدیل می‌کند. به گزارش دی‌ام‌ برد، کارخانه هوش‌مصنوعی ایران از پروژه «100RFS» رونمایی کرد؛ پروژه‌ای که با هدف تبدیل مسائل واقعی صنایع و کسب‌وکارهای کشور به فرصت‌هایی برای راه‌اندازی استارت‌آپ‌های مبتنی بر هوش مصنوعی شکل گرفته است. در این پروژه ۱۰۰ مسئله واقعی از بخش‌های مختلف صنعت، بازار و کسب‌وکارهای ایران شناسایی، مستندسازی و در قالب RFS (Request for Startup) تدوین شده‌اند. این مسائل از پیش دارای نیاز و بازار مشخص هستند و می‌توانند مبنایی برای توسعه راهکارهای مبتنی بر هوش مصنوعی و شکل‌گیری استارت‌آپ‌های جدید باشند. مدیران این پروژه می‌گویند هدف 100RFS ایجاد ارتباط میان صنایع و تیم‌های فناور است تا مسائل واقعی کسب‌وکارها با استفاده از هوش مصنوعی حل شوند. کارخانه هوش‌مصنوعی ایران همچنین اعلام کرده است که علاوه بر ایجاد این بستر، روی استارت‌آپ‌های منتخب نیز سرمایه‌گذاری خواهد کرد. استخراج مسائل ۲۳ صنعت برای توسعه راهکارهای مبتنی بر هوش مصنوعی همانطور که اشاره شد، در این پروژه ۱۰۰ مسئله واقعی از بخش‌های مختلف صنعت، بازار و کسب‌وکارهای کشور شناسایی، مستندسازی و در قالب RFS (Request for Startup) تدوین شده‌اند. هر RFS بر اساس یک نیاز واقعی شکل گرفته و هدف آن فراهم کردن زمینه برای توسعه راهکارهای مبتنی بر هوش مصنوعی و شکل‌گیری استارت‌آپ‌هایی است که بتوانند این مسائل را حل کنند. مسائل پروژه 100RFS از میان ۲۳ صنعت و در قالب ۱۹ حوزه مسئله استخراج شده‌اند که طیف متنوعی از فرصت‌های توسعه راهکارهای هوش مصنوعی در بخش‌های مختلف اقتصاد را پوشش می‌دهند. استارت‌آپ‌های منتخب وارد دوره چهار هفته‌ای توسعه می‌شوند افراد و تیم‌های پذیرفته‌شده در پروژه، در یک دوره فشرده چهار هفته‌ای روی توسعه محصول خود کار خواهند کرد. در صورت ارائه یک محصول قابل قبول، آن‌ها به صنعت مرتبط با مسئله متصل می‌شوند و امکان دریافت سرمایه‌گذاری برای توسعه استارت‌آپشان را خواهند داشت. علاقه‌مندان می‌توانند با مراجعه به وب‌سایت پروژه، فهرست ۱۰۰ مسئله منتشرشده را بررسی کرده و برای حضور در این برنامه ثبت‌نام کنند. 100RFS؛ کارخانه هوش مصنوعی ایران ۱۰۰ مسئله واقعی را به فرصت استارت‌آپی تبدیل می‌کند