به گزارش اقتصاد کشور، کارشناسان حوزه مسکن معتقدند توسعه صنعتیسازی ساختمان میتواند با افزایش بهرهوری، کاهش زمان اجرای پروژهها و ارتقای کیفیت ساخت، نقش مهمی در افزایش عرضه مسکن و متعادلسازی بازار ایفا کند.
صنعتیسازی ساختمان بهعنوان یکی از روشهای نوین ساختوساز، در سالهای اخیر بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. این شیوه با انتقال بخشی از فرآیند ساخت از کارگاه به کارخانه، امکان اجرای پروژهها با دقت، سرعت و کیفیت بالاتر را فراهم میکند و میتواند به کاهش هزینههای ساخت نیز کمک کند.
صنعتیسازی؛ فراتر از استفاده از قطعات پیشساخته
محمد باکری، پژوهشگر و کارشناس حوزه مسکن، در گفتوگو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: «صنعتیسازی فقط به استفاده از قطعات پیشساخته محدود نمیشود، بلکه مجموعهای از روشهای نوین طراحی، تولید و اجرای ساختمان است که با انتقال بخشی از فرآیند ساخت از کارگاه به کارخانه، امکان افزایش دقت، سرعت و کیفیت اجرا را فراهم میکند. در این روش، بسیاری از اجزای ساختمان در محیطی کنترلشده تولید و سپس در محل پروژه نصب میشوند.»
کاهش زمان ساخت و هزینههای پروژه
وی با اشاره به مزایای اقتصادی این شیوه افزود: «یکی از مهمترین چالشهای ساختوساز سنتی، طولانی بودن زمان اجرا و افزایش هزینههای ناشی از خواب سرمایه است. تجربه پروژههای صنعتی در کشورهای مختلف نشان میدهد که استفاده از فناوریهای نوین و قطعات پیشساخته، در صورت اجرای درست، میتواند زمان اجرای پروژهها را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. این موضوع علاوه بر کاهش هزینههای مالی، موجب تسریع در بهرهبرداری از پروژهها و افزایش سرعت عرضه مسکن به بازار خواهد شد.»
به گفته این کارشناس، کاهش مدت زمان اجرای پروژهها میتواند بازگشت سرمایه را تسریع کرده و در نهایت به افزایش بهرهوری صنعت ساختمان منجر شود.
کاهش ضایعات ساختمانی و بهینهسازی مصرف مصالح
باکری با اشاره به تفاوت ساختوساز صنعتی و سنتی تصریح کرد: «در ساختوسازهای سنتی، به دلیل اجرای بسیاری از عملیات در محیط کارگاه، میزان پرت مصالح و تولید نخالههای ساختمانی نسبتاً بالا است؛ در حالی که در روشهای صنعتی، به دلیل تولید کارخانهای، کنترل دقیق فرآیندها و استانداردسازی تولید، مصرف مصالح بهینهتر شده و حجم ضایعات ساختمانی و آثار زیستمحیطی نیز کاهش مییابد.»
ارتقای کیفیت و افزایش ایمنی ساختمانها
این پژوهشگر حوزه مسکن درباره کیفیت ساختمانهای صنعتی نیز گفت: «برخلاف برخی تصورها، کیفیت قطعاتی که در کارخانه و تحت نظام کنترل کیفیت تولید میشوند، معمولاً یکنواختتر و قابل کنترلتر از تولید در کارگاههای ساختمانی است. همچنین اگر طراحی، تولید، حمل، نصب و اجرای این ساختمانها مطابق ضوابط فنی و آییننامههای ملی انجام شود، میتوانند عملکرد لرزهای بسیار مطلوبی داشته باشند؛ موضوعی که برای کشوری زلزلهخیز مانند ایران از اهمیت ویژهای برخوردار است.»
لزوم توسعه زیرساختها برای صنعتیسازی
وی توسعه این شیوه را مستلزم سرمایهگذاری در ایجاد خطوط تولید قطعات ساختمانی، حمایت از فناوریهای نوین، آموزش نیروی انسانی متخصص، اصلاح مقررات و فرهنگسازی در میان سازندگان و خریداران دانست.
باکری همچنین تأکید کرد که توسعه زیرساختهای حملونقل قطعات، استانداردسازی فرآیندهای اجرایی و برنامهریزی مناسب برای لجستیک پروژهها، از دیگر پیشنیازهای موفقیت صنعتیسازی در کشور است.
صنعتیسازی؛ راهی برای افزایش عرضه مسکن
این کارشناس در پایان اظهار داشت: «تجربه کشورهای موفق نشان میدهد که صنعتیسازی، در کنار اصلاح نظام تأمین مالی، توسعه انبوهسازی و بهرهگیری از فناوریهای نوین، میتواند نقش مهمی در افزایش تولید مسکن و متعادلسازی بازار ایفا کند. هرچه حرکت به سمت این رویکرد با تأخیر بیشتری انجام شود، جبران کمبود عرضه و پاسخگویی به نیاز بازار دشوارتر خواهد شد.»
وی خاطرنشان کرد: «صنعتیسازی مسکن، در صورت فراهم شدن زیرساختهای فنی، اقتصادی و قانونی، میتواند به کاهش زمان ساخت، ارتقای کیفیت، افزایش بهرهوری و مدیریت بهتر هزینههای ساخت منجر شود. تحقق این هدف، مستلزم همکاری دولت، بخش خصوصی، مراکز علمی و فعالان صنعت ساختمان است.»
نظر شما درباره توسعه صنعتیسازی ساختمان در ایران چیست؟ دیدگاه خود را با اقتصاد کشور به اشتراک بگذارید.
