کمبود مرغ نداریم، اما تولیدکنندگان زیان می‌کنند؛ راهکار مرغداران برای کاهش هزینه تولید چیست؟

به نقل از اقتصاد کشور بازار مرغ در شرایطی با کمبود محصول مواجه نیست که مرغداران از فاصله قابل توجه میان هزینه تمام‌شده تولید و قیمت فروش گلایه دارند. بر اساس اعلام اتحادیه سراسری مرغداران گوشتی، قیمت تمام‌شده هر کیلوگرم مرغ حدود ۲۴۵ تا ۲۵۰ هزار تومان است، در حالی که تولیدکنندگان در برخی مناطق مرغ را با قیمت ۱۶۰ تا ۱۸۰ هزار تومان عرضه می‌کنند. فعالان صنعت مرغداری معتقدند کاهش هزینه‌های تولید، ارائه تسهیلات ارزان‌قیمت و نوسازی واحدها می‌تواند به استمرار تولید کمک کند.

در بازار مرغ کمبود وجود ندارد

درخواست اتحادیه سراسری مرغداران گوشتی برای عرضه نشدن مرغ زنده با قیمت کمتر از ۲۰۰ هزار تومان، بار دیگر فاصله میان قیمت تمام‌شده تولید و قیمت فروش را به یکی از موضوعات اصلی بازار تبدیل کرده است. اتحادیه در اطلاعیه‌ای از مرغداران خواسته بود از شنبه ۲۸ شهریور، در راستای «کمک به افزایش پلکانی قیمت‌ها»، از عرضه مرغ زنده با قیمت کمتر از کیلویی ۲۰۰ هزار تومان خودداری کنند.

در این اطلاعیه، زیان مرغداران طی ماه‌های گذشته و عرضه مرغ زنده با قیمتی حدود ۶۰ تا ۷۰ هزار تومان پایین‌تر از قیمت واقعی مورد اشاره قرار گرفته و همزمان بر استفاده از ظرفیت خرید و ذخیره‌سازی ۳۰ هزار تن مرغ توسط شرکت پشتیبانی امور دام برای جمع‌آوری مازاد و کمک به تعادل بازار تأکید شده است.

قیمت مرغ در بازار چقدر است؟

قیمت مرغ زنده لزوماً به همان میزان به قیمت خرده‌فروشی منتقل نمی‌شود؛ زیرا پس از تولید، هزینه‌هایی مانند کشتار، افت وزنی، حمل‌ونقل، بسته‌بندی و توزیع نیز به قیمت نهایی اضافه می‌شود.

بررسی‌های میدانی از بازار نشان می‌دهد مرغ کامل تازه در حال حاضر بین ۲۸۰ تا ۳۴۰ هزار تومان به ازای هر کیلوگرم عرضه می‌شود. در بخش قطعه‌بندی نیز قیمت هر کیلوگرم سینه مرغ بدون استخوان ممتاز ۶۵۲ هزار و ۵۱۴ تومان، فیله مرغ گرم ۴۳۳ هزار و ۵۱۹ تومان، سینه مرغ با استخوان ۵۸۵ هزار تومان، سینه مرغ بدون استخوان ۷۴۰ هزار تومان و فیله مرغ ۷۹۰ هزار تومان گزارش شده است.

همچنین قیمت سنگدان مرغ ۷۸۵ هزار تومان، بال و کتف مرغ ۵۰۰ هزار و ۵۵۹ تومان، سینه مرغ ممتاز ۷۰۸ هزار تومان، بال مرغ ساده در بسته ۵۰۰ گرمی ۳۲۵ هزار تومان و ساق مرغ بدون پوست ۴۷۹ هزار تومان اعلام شده است.

این قیمت‌ها مربوط به نمونه‌های عرضه‌شده در بازار است و بسته به برند، نوع بسته‌بندی، کیفیت و محل عرضه می‌تواند متفاوت باشد.

مرغداران از افزایش هزینه‌های تولید می‌گویند

حبیب اسدالله‌نژاد، مدیرعامل اتحادیه سراسری مرغداران گوشتی کشور، درباره وضعیت هزینه‌های تولید اظهار کرد: اگرچه قیمت برخی نهاده‌ها از جمله سویا و جوجه یک‌روزه طی ماه‌های گذشته کاهش یافته، اما هزینه سایر مؤلفه‌های تولید افزایش پیدا کرده و در مجموع نمی‌توان گفت هزینه تولید مرغ کاهش یافته است.

به گفته اسدالله‌نژاد، قیمت سویا از حدود ۱۰۰ هزار تومان به حدود ۸۰ هزار تومان کاهش یافته، اما در همین مدت قیمت ذرت حدود ۱۰ هزار تومان افزایش داشته است. از آنجا که میزان مصرف ذرت در جیره غذایی طیور تقریباً دو برابر سویاست، کاهش قیمت سویا با افزایش قیمت ذرت همپوشانی پیدا کرده و در مجموع در بخش نهاده‌های اصلی یعنی ذرت و سویا، کاهش محسوسی در هزینه تولید اتفاق نیفتاده است.

او افزود قیمت جوجه یک‌روزه نیز از رقمی که وزارت جهاد کشاورزی حدود ۸۰ هزار تومان در نظر گرفته بود، به حدود ۳۰ تا ۴۰ هزار تومان رسیده، اما در مقابل هزینه‌هایی مانند سوخت، برق، واکسن، دارو و سایر مؤلفه‌های تولید افزایش یافته است.

زیان ۶۰ تا ۷۰ هزار تومانی مرغداران در هر کیلو

اسدالله‌نژاد با اشاره به افزایش تعرفه برق واحدهای تولیدی گفت تقریباً تمامی مؤلفه‌های دیگر تولید با افزایش قیمت مواجه شده‌اند و بر اساس آنالیزهای انجام‌شده، قیمت تمام‌شده هر کیلوگرم مرغ در شرایط فعلی حدود ۲۴۵ تا ۲۵۰ هزار تومان است.

تولیدکنندگان در حال حاضر مرغ را با قیمت‌هایی حدود ۱۷۰ تا ۱۸۰ هزار تومان عرضه می‌کنند و در برخی استان‌ها نیز قیمت فروش در محدوده ۱۶۰ تا ۱۸۰ هزار تومان قرار دارد. بر این اساس، به گفته مدیرعامل اتحادیه سراسری مرغداران گوشتی، مرغداران به ازای هر کیلوگرم مرغ حدود ۶۰ تا ۷۰ هزار تومان زیان می‌کنند.

زیان روزانه این بخش نیز طی دو تا سه ماه گذشته به بیش از ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلیارد تومان رسیده است؛ رقمی که استمرار فعالیت واحدهای تولیدی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

آیا مرغ در ماه‌های آینده کمیاب می‌شود؟

با وجود زیان تولیدکنندگان، اتحادیه مرغداران کمبود مرغ در بازار را در شرایط فعلی منتفی می‌داند. اسدالله‌نژاد گفت حجم جوجه‌ریزی انجام‌شده بالاتر از نیاز برآوردشده کشور است.

بر اساس بررسی‌های کارشناسی، میزان جوجه‌ریزی مورد نیاز کشور حدود ۱۱۵ تا ۱۲۰ میلیون قطعه در ماه برآورد شده، در حالی که در شهریورماه حدود ۱۳۹ میلیون قطعه جوجه‌ریزی انجام شده است. بنابراین در شرایط فعلی نگرانی از بابت کمبود مرغ وجود ندارد.

با این حال، ادامه زیان تولیدکنندگان می‌تواند در صورت تداوم، بر استمرار تولید در ماه‌های آینده اثر بگذارد. مدیرعامل اتحادیه سراسری مرغداران گوشتی هشدار داده است که در صورت ادامه عدم تناسب میان قیمت تمام‌شده و قیمت فروش، ممکن است بخشی از تولیدکنندگان از چرخه تولید خارج شوند و طی دو تا سه ماه آینده مزیت تولید کشور با چالش مواجه شود.

چرا افزایش قیمت مرغ زنده به همان میزان به بازار منتقل نمی‌شود؟

مرغ زنده تنها یکی از اجزای قیمت نهایی مرغ برای مصرف‌کننده است. پس از فروش مرغ زنده، هزینه‌هایی مانند کشتار، افت وزنی، حمل‌ونقل، بسته‌بندی، نگهداری و توزیع به قیمت محصول اضافه می‌شود.

به همین دلیل، افزایش قیمت مرغ زنده الزاماً به معنای افزایش دقیق و هم‌اندازه قیمت خرده‌فروشی نیست. با این حال، افزایش قیمت در ابتدای زنجیره می‌تواند هزینه تأمین حلقه‌های بعدی را بالا ببرد و در نهایت فشار افزایشی بر بازار مصرف ایجاد کند.

کاهش مصرف پروتئین و فشار هزینه‌ای بر خانوار

بر اساس داده‌های مرکز آمار ایران، متوسط سرانه مصرف محصولات پروتئینی شامل گوشت قرمز، گوشت سفید و فرآورده‌های پروتئینی از حدود ۸۹ کیلوگرم در سال ۱۳۹۵ به حدود ۷۰ کیلوگرم در سال ۱۴۰۱ کاهش یافته است. این رقم در سال ۱۴۰۲ به حدود ۷۵ کیلوگرم رسید، اما همچنان حدود ۱۴ کیلوگرم کمتر از سال ۱۳۹۵ بود.

نتایج طرح هزینه و درآمد خانوار مرکز آمار برای سال ۱۴۰۳ نیز نشان می‌دهد گروه گوشت حدود ۲۴ درصد از هزینه‌های خوراکی خانوار را به خود اختصاص داده است. در چنین شرایطی، افزایش قیمت مرغ می‌تواند بر قدرت خرید خانوار و میزان مصرف محصولات پروتئینی اثر بگذارد.

آیا حمایت از تولید باید از جیب مصرف‌کننده باشد؟

زیان تولیدکننده و فروش محصول پایین‌تر از هزینه تمام‌شده در بلندمدت می‌تواند استمرار تولید را تحت تأثیر قرار دهد. با این حال، نحوه جبران این فاصله نیز اهمیت دارد.

اگر اصلاح قیمت تولید صرفاً از طریق افزایش قیمت مرغ زنده و انتقال آن در زنجیره تأمین انجام شود، بخشی از هزینه حمایت از تولیدکننده در نهایت به مصرف‌کننده منتقل خواهد شد. از سوی دیگر، پایین نگه داشتن قیمت فروش در شرایطی که هزینه تولید بالاتر از قیمت بازار است نیز می‌تواند به تداوم زیان تولیدکننده و کاهش انگیزه برای ادامه فعالیت منجر شود.

بنابراین چالش بازار مرغ صرفاً تعیین یک قیمت برای تولیدکننده یا مصرف‌کننده نیست و سیاست‌گذار باید میان استمرار تولید، کنترل هزینه‌های تولید و قدرت خرید خانوار تعادل ایجاد کند.

تسهیلات ارزان و نوسازی؛ پیشنهاد مرغداران برای کاهش هزینه

اسدالله‌نژاد با اشاره به نقش سیاست‌های دولت در هزینه تولید گفت: دولت نمی‌تواند از یک طرف هزینه‌های تولید و تعرفه خدماتی مانند انرژی را افزایش دهد و از طرف دیگر انتظار داشته باشد قیمت محصول نهایی ثابت باقی بماند. مرغ هم یک کالای استراتژیک و هم محصولی با حساسیت بالا در سبد مصرفی خانوار است؛ بنابراین سیاست‌گذاری‌ها باید به گونه‌ای باشد که هزینه تمام‌شده این محصول تا حد امکان کنترل شود.

مدیرعامل اتحادیه سراسری مرغداران گوشتی، ارائه تسهیلات ارزان‌قیمت را یکی از راهکارهای حمایت از تولید دانست و گفت: دولت می‌تواند از محل درآمدهای حاصل از حذف ارز ترجیحی، تسهیلات ارزان‌قیمت در اختیار تولیدکنندگان قرار دهد؛ هم برای تأمین سرمایه در گردش و هم برای نوسازی و بهسازی واحدهای مرغداری.

به گفته وی، نوسازی واحدهای مرغداری می‌تواند موجب افزایش بهره‌وری، بهبود شاخص‌های تولید و کاهش ضریب تبدیل شود و در نهایت هزینه تمام‌شده تولید را پایین بیاورد.

ظرفیت صادراتی مرغ در معرض خطر

اسدالله‌نژاد همچنین با اشاره به ظرفیت تولید و صادرات مرغ در کشور گفت: ایران ظرفیت صادرات حدود یک میلیون تن مرغ در سال را دارد و نباید شرایط به گونه‌ای رقم بخورد که به جای استفاده از این ظرفیت، در آینده ناچار به واردات مرغ از سایر کشورها شویم.

وی در عین حال با اشاره به قیمت فعلی مرغ در بازار اظهار کرد: با توجه به اینکه قیمت فعلی پایین‌تر از هزینه تمام‌شده تولید است، پیش‌بینی می‌شود قیمت مرغ نسبت به ارقام فعلی افزایش پیدا کند. به همین دلیل مصرف‌کنندگان می‌توانند در شرایط فعلی خرید مورد نیاز خود را انجام دهند.

مسئله بازار مرغ فراتر از تعیین قیمت است

بازار مرغ اکنون در شرایطی قرار دارد که از یک سو تولیدکننده از فروش محصول پایین‌تر از هزینه تمام‌شده و زیان سنگین گلایه دارد و از سوی دیگر، افزایش قیمت در مبدأ می‌تواند هزینه بیشتری را به مصرف‌کننده تحمیل کند.

در شرایط فعلی، کمبود مرغ در بازار مطرح نیست و میزان جوجه‌ریزی نیز بالاتر از نیاز برآوردشده اعلام شده است. بنابراین چالش اصلی، ایجاد تعادل میان قیمت اقتصادی تولید و توان خرید مصرف‌کننده است.

راهکارهایی مانند خرید و ذخیره‌سازی مازاد، کنترل هزینه‌های تولید، تثبیت هزینه خدمات، ارائه تسهیلات ارزان‌قیمت و افزایش بهره‌وری می‌تواند در کنار سیاست قیمت‌گذاری مورد توجه قرار گیرد. در غیر این صورت، حل مسئله یک حلقه از زنجیره تولید ممکن است فشار بیشتری را به حلقه دیگر منتقل کند؛ فشاری که در نهایت می‌تواند هم تولیدکننده و هم مصرف‌کننده را تحت تأثیر قرار دهد.

برای دنبال کردن آخرین اخبار بازار کالاهای اساسی، کشاورزی و تحولات قیمت مواد غذایی، به اقتصاد کشور مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دوازده − هشت =

پربازدیدترین ها